خانه / دانشجو / استاد یا استاد نام؟ / بابک حاجیانی

استاد یا استاد نام؟ / بابک حاجیانی

 

بخش نخست

محیط آکادمیک دانشگاه فراتر از مدرسه باید مکانی برای تربیت و پرورش جوانانی آگاه و متخصص و آماده سازی آنان برای ورود به جامعه باشد.

هزاران دانشجویی که اگر در این محیط به درستی با آنان رفتار نشود در پیمودن راه اصلی دچار اخلال خواهند شد. یکی از اهم ترین قشرهایی که دانشجویان روزانه با آن سر و کار دارند قشر اساتید دانشگاهی است.

این اساتید همچون معلمان نقش اساسی را در نشان دادن راه آینده برای جوانان ایفا می کنند. اگر اساتید در پیدا کردن وظیفه ی اصلی خود به بیراهه روند تاثیر معکوسی در روند تعالی دانشجو خواهند گزارد.
دانشگاه زنجان نیز از این امر مستثنا نیست.

تلاش های بی منت و شبانه روزی برخی اساتید را نمی توان نادیده گرفت،اساتید خوشنامی که با پرس و جویی ساده از دانشجویان می توان آنان را یافت.

در این میان اساتیدی نیز وجود دارند که راه خود را گم کرده و تنها هزینه اضافی بر دوش دانشگاه می گذارند.

ماهانه میلیون ها تومان سرانه دانشجویان را از بیت المال به نام پول حلال! به خود اختصاص داده ولی دریغ از اثرگذاری مثبت بر روی دانشجویان.

پایه این اثرگذاری نه مدرک یا هیئت علمی بودن شخص،بلکه درک دانشجویان و برقراری ارتباط دو طرفه با آنان می باشد.

همچنان که از مفهوم استاد بر می آید، آموزنده هر انسان استاد وی می باشد؛ حال با این مبنا اشخاصی که نه آموزنده بلکه کاهنده امید دانشجویان نیز می باشند را چه می توان نامید؟ استاد یا استاد نام!

استاد نام هایی که تنها برای کسب نام و نانی وارد چنین محیط ارزشمندی شده اند چگونه می توانند رسالت راستین استادان را به انجام رسانند؟

اشخاصی که بی نصیب از درک دانشجو بدون توجه به فهم و علم و یادگیری آنان تنها حضور دانشجویان در کلاس درس خود را اهم واجبات دانسته و یک یا دو غیبت کلاسی بیشتر را مبنای شایسته بودن یا نبودن دانشجو قرار داده و نیزه به دست به سراغ تباهی آینده دانشجویان با حذف درس آنان یا حذف بخشی از نمره آنان می روند.

گویی برای این استاد نام ها وجود یک ماکت یا ربات در سر کلاس و پر کردن صندلی آن به عنوان اساسی ترین اصل و باور قلبی در آمده است تا پرورش و آموزش دانشجو!؛ یا شاید آنچنان به عدم کارایی خود در این محیط مقدس پی برده اند که برای فریب ذهنی خود و دیگران، تنها پر کردن صندلی کلاس را معیار قرار داده اند تا بدین طریق حس برتر انگاری و مفید بودن خود را ارضا نمایند.

هر ترم بسیاری از دانشجویان قربانی ارضای احساسات این استاد نام ها می شوند و به خاطر عدم درک این اشخاص من جمله حذف دانشجویان،سختگیری های بی مورد.. ماه ها از زندگی خود عقب می افتند؛ طلب صبر ایوب از پروردگار هم برای این دانشجویان کم است اگر آن فرد لقب هیئت علمی دانشگاه را نیز یدک بکشد..

استاد باشیم نه استاد نام

 

بیشتر بخوانید

١۵ تئمموز تورکیه نین دئموکراسی و ظفر بایرامی ؛فتو تئرور اؤرگوتو کودتاسینین اوچونجو ایل دؤنومو

اؤیرنجى: اوچ ایل اؤنجه بو گون تورک سیلاح‌لی گوجلرینه سیزمیش فتح الله‌چی ترور تشکیلاتی منسوب …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *