دوشنبه - ۳۱ خرداد ۱۴۰۰
خبر فوری
خانه / آذربایجان / اصلاح‌طلبان و هیاهو برای هیچ! / محمد رحمانی فر

اصلاح‌طلبان و هیاهو برای هیچ! / محمد رحمانی فر

 

در روزگاری که اصلاح‌طلبان، خود را در نقش منجی مردم ایران جلوه‌گر ساخته‌بودند، دانشگاه تبریز اولین کانونی بود که پس از سرکوب خونین تظاهرات مسالمت‌آمیز دانشجویان آن دانشگاه، ۲۰ تیر آن ۱۳۷۸، پرونده اصلاح‌طلبان را برای همیشه بست؛ به نحوی که با آغاز سال تحصیلی جدید، در انتخابات شوراهای انجمن‌های اسلامی دانشکده‌های مختلف آن دانشگاه تقریباً تمامی شوراها به دست دانشجویان تورک‌گرا افتاد.

لکن، وداع کامل آذربایجان با اصلاح‌طلبان حکومتی در حوادث خرداد ۱۳۸۵ اتفاق افتاد. به نحوی که از آن تاریخ به بعد، اصلاح‌طلبان در سراسر آذربایجان، دیگر فاقد محبوبیت و پایگاه مردمی بودند و اگر هم چند صباحی، به نحو محدودی، دوام آوردند در نتیجه پشتیبانی مادی و معنوی مراکز مرکزنشین بود.

بیست سال طول کشید تا آنچه را که دانشجویان دانشگاه تبریز در دوران اوج اقتدار اصلاح‌طلبان محقق ساخته‌بودند، در سراسر ایران محقق شود. در واقع، تا حوادث خونین آبان ۱۳۹۸ هنوز پرونده اصلاح‌طلبان در بین مردم ایران به طور کامل بسته‌نشده‌بود.

با نزدیک شدن موسم انتخابات بار دیگر اصلاح‌طلبان به تکاپو افتاده‌اند تا بلکه حاکمیت در این نمایش مضحک سراسری برای آنها هم سهم و نقشی قائل شود. لکن، اصلاح‌طلبان مدت‌هاست که قافیه را باخته‌اند و کارگردان نمایش‌های حکومتی دیگر حاضر نیست آنها را حتی در نقش سیاهی لشکر نیز به کار بگیرد.

تقریباً یک سال و نیم پیش، وقتی قاسم سلیمانی در عراق کشته‌شد، نوشتم: “در واقع موشکی که از پهباد آمریکایی به خودروی حامل سردار سلیمانی شلیک شد، میخ آخری بود که بر تابوت جریان موسوم به اصلاح‌طلبی در این کشور کوبیده‌شد. مدعیان اصلاح‌طلبی که در تمام این سال‌ها به امید کسب رخصت مجدد برای ورود به گود سیاست، به پایگاه اجتماعی خویش پشت‌کرده‌بودند و چشم خویش را بر مطالبات و فریادهای اعتراضی طبقات فرودست جامعه بسته‌بودند، پس از این اتفاق، عبارت “از اینجا رانده، از آنجا مانده” را تحقق خواهد بخشید!”

سخن آخر؛ اصلاح‌طلبان دیگر نه پایگاه مردمی دارند که ورودشان در صحنه نمایش انتخابات برای حاکمیت جذاب باشد و نه جایگاهی در هرم قدرت دارند تا حاکمیت از سر ناچاری آنها را به بازی بگیرد. اگر اصلاح‌طلب‌نماهای کنونی به جای خوش‌رقصی‌های شرم‌آورشان، در دوران اوج اقتدار خویش گامی در راستای تحقق مطالبات مردمی، مخصوصاً در آذربایجان و سایر مناطق غیرفارس‌نشین، برمی‌داشتند شاید اکنون حداقل می‌توانستند با کارت پایگاه مردمی وارد بازی شوند. لکن در نبود پایگاه مردمی و جایگاه سیاسی، تقلاهای انتخاباتی آنها، چیزی جز “هیاهو برای هیچ” نخواهد بود (مخصوصاً که با فراگیری کرونا، حاکمیت نیازی به حضور پرشور مردمی در انتخابات ندارد و بهانه لازم برای توجیه مشارکت پایین مردمی را در دست دارد).

بیشتر بخوانید

تیکان تپه هم حماسه آفرید ؛لیست نهایی منتخبین شورای شهر تکاب (تیکان تپه)

اؤیرنجى: مردم تورک تکاب (تیکان تپه) با اتحاد خود تاریخ نوشتند و در انتخابات شورای شهر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *