خانه / اخبار / اکثریت و هنر اُتوماتیزه

اکثریت و هنر اُتوماتیزه

فاطمه میرحسن‌پور، سردبیر فصلنامه فرهنگی-هنری بوتا در مورد فضای هنری حاکم به ویژه در آذربایجان‌غربی، در سرمقاله شماره ششم این نشریه نوشت:

نهادهای رسمی هنر را اُتوماتیزه می‌کنند. هنر اُتوماتیره اما ذاتا هنر نیست. سرپوشی‌ست که قهر و غیاب هنر اصلی را می‌پوشاند. بدل‌کار فقط قرار است نقش هنرمند اصلی را بازی کند که مبادا کسی متوجه غیاب او شود. بدل‌کار چهره ندارد، اکثریت است و سیاهی لشکر.

سیاهی لشکر فقط اطاعت محض می‌کند، بفرموده عمل می‌کند و اطاعت محض با خلاقیت فرسنگ‌ها فاصله دارد. سیاهی لشکر اگر اطاعت محض نکند صاحب کنش و انتخاب می‌شود و دیگر سیاهی‌لشکر نمی‌شود که.

چندیست انجمن‌های فرهنگی‌هنری دارند ساماندهی می‌شوند، شناسه‌دار می‌شوند که لابد جایگاهی رسمی داشته باشند برای تصاحب حقوق رسمی هویت‌دار می‌شوند. قرار است همه‌چیز دموکراتیک و آزادانه برگزار شود. یک سمفونی حضور قرار است اجرا شود. خروج از سالها برگزاری محفلی جلسات فرهنگی، یک حضور علنی و قانونی. اما نوازنده‌ای در صحنه حاضر نیست. شیپور از سمت‌ مخالف نواخته می‌شود. تأسیس سریع انجمن‌های سوری و نامربوط و سپردن تقدیر فرهنگ و هنر به آنان چه نتیجه‌ای جز خانه‌نشینی هنرمندان و نویسندگان جدی این مرز و بوم خواهد داشت؟

وقتی تقدیر شعر و یا نویسندگی را انجمن‌های دکلمه و یا انجمن گویندگی و یا انجمن کتابخوانی تعیین کنند ما تولید فرهنگی را به کجا میخواهیم برسانیم؟ مؤلف مخاطب را ارتقا می‌بخشد یا مخاطب مؤلف را؟ لیست طویل انجمن‌های فرهنگی-هنری استان اهالی فرهنگ و هنر را نمایندگی نمی‌کنند. تعدادی از آنها حتی عضو ندارند، جلسه ندارند، خروجی تولیدی ندارند. آنها فقط بدل هستند. یک بدل که قرار است سرپوش غیبت اصلی‌ها باشد. اگر قرار است انجمن‌ها، انجمن‌های هنرمندان نباشند کیمیای شناسه‌دار شدن و اینهمه هزینه به مفت هم نمی‌ارزد.

از طلا گشتن پشیمان گشته‌ایم
مرحمت بنموده مارا مس کنید

هنر جدی اما وارد این بازیها نمی‌شود، به روابط فامیلی فلان دبیر و فلان مسئول طمع نمی‌کند و دل در گرو فعالیت صادقانه و خلاقانه دارد. استاد-استاد کردن‌های کذایی فریبش نمی‌دهد و ارتقای جایگاه هنری‌اش را در ارتقای کیفی تولید هنری خویش می‌جوید.

هنر جدی همیشه محروم است. اکثریت نیست. برخوردار هم نیست. اقلیت است. اقلیتی بازیگوش و عاصی. اما در انزوا هم که باشد اوست که تاریخ هنر را شکل می‌دهد و در تاریخ هنر ثبت می‌شود. تاریخ هنر، تاریخ اقلیت‌هاست.

 

بیشتر بخوانید

عقب‌نشینی مسؤولان نافرهنگی تبریز در برابر فشار افکار عمومی آذربایجان / محمد رحمانی فر

اخبار واصله حاکی از آن است که به دنبال اعتراضات صورت‌گرفته در فضای مجازی در …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *