چهارشنبه - ۷ آبان ۱۳۹۹
خانه / دانشجو / دیوار کوتاه آزادی و دانشگاه و مدارس

دیوار کوتاه آزادی و دانشگاه و مدارس

در سرزمینی که قرنها به زورگویی و درشت گویی و چاکرمآابی و ارباب پروری عادت کرده است، آزادیخواه بودن و حق طلب بودن نه تنها کار دشواری است بلکه حکایت عجیب و خاص خود را هم دارد.
در این مملکت حق طلب بودن با بی عرضه و توسری و فحش خور بودن اشتباه گرفته شده است. مثلا طرف هزار جا حقوق طبیعیش سلب شده و جیکش درنیامده اما همین که کوچکترین مطلب یا نقدی را نسبت به خود یا طبقه خود از سوی کسی که منتسب به دموکراسی خواهی و آزادی خواهی است احساس میکند، فریاد وااسفا سر داده و با انگشت او را نشان کرده و نعره برمی آورد که آهای ملت ببینید این فلان فلان شده مثلا آزادی خواه ماست.

کسی که قدرت در دست دارد، سریعا دست به شکایت و تخریب و فحاشی زده و تا او را از هستی ساقط نکند آرام نمی نشیند.

یکی از مکان هایی که فرد در جامعه، آزادی خواهی و حق طلبی را یاد میگیرد دانشگاه و مدرسه است
اما این اماکن مثلا علمی و فرهنگی چه با ما کرده‌اند؟

نکاتی که در اکثر دانشگاه ها و مدارس کشورمان یاد می دهند؛

آنها به ما یاد می دهند که چگونه پر از ترس و استرس بار بیایم و نسبت به همسن و سالان خود حسادت بورزیم (با نحوه ارزشیابی نمره محور و تستی)

آنها به ما یاد می دهند که چگونه دروغ بگوییم. (با جریمه و تنبیه و تهدید به کسر نمره و…)

آنها به ما یاد می دهند که کتاب را نه برای لذت و یادگیری بلکه برای نمره بیست بخوانیم. آنها به ما یاد می دهند کتاب را حفظ کنیم، بدون آنکه آن را خوانده و چیزی از آن فهمیده باشیم. آنها به ما یاد می دهند که چگونه از کتاب متنفر شویم. (با تاکید بر کسب نمره به جای یادگیری و فهم)

آنها به ما یاد می دهند که چگونه توسری خور و مطیع رشد بیابیم. (با نعره های مداوم خفه شو و بتمرگ و گمشو بیرون و فرافکنی…)

آنها به ما یاد می دهند حق همیشه با گردن کلفتان و زورگویان است. (با انتخاب نماینده و مبصر و انتظامات از میان دانش آموزانی زورگو و آزارگر )

آنها به ما یاد می دهند که چگونه بدون داشتن سواد کافی می توان در مورد هر مسئله ای نظر داد‌(با سخنرانی های هر روز بزرگان در مورد نظم بین الملل و اقتصاد و فرهنگ و دین و سیاست و…)

آنها به ما یاد می دهند چگونه ترسو و بزدل و ظلم پذیر بار بیاییم. (با تهدید مداوم حتی در فضای مجازی!)

مدارس و دانشگاه های ما به نوعی کشتارگاه استعداد، شادابی و نبوغ و اندیشه است.

علیرضا همراه‌پور

 

بیشتر بخوانید

روایت قره باغ / پرویز شاهمرسی

  سال ۷۰ دانشجویی بودم تشنه فهم جهان. جنگ قره باغ تازه آغاز شده بود. …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *