خبر فوری
خانه / حقوق بشر / سیزده سؤال درباره قتل رومینای ۱۴ ساله

سیزده سؤال درباره قتل رومینای ۱۴ ساله

رومینا دختر ۱۴ ساله‌ای که با پسری از خانه فرار کرده بود ، بعد از دستگیری و بازگرداندن به خانه ، توسط پدرش ، با داس ، در قتلی ناموسی ، کشته شده است.
چند خبرنگار از صبح تا حالا خواسته‌اند تحلیلم را بنویسم ، اما من چند سؤال دارم.

۱_ آیا رومینا به حقوق فرزندی اش آگاهی داشت ؟
آیا او در مدرسه یا هر جای دیگری درخصوص خشونت خانگی یا هر تهدید دیگری که ممکن است یک دختر نوجوان را تهدید کند آموزش دیده بود ؟

۲_آیا رومینا در زمانه‌ای که سن و سال اولین ارتباط‌های عاشقانه و جنسی به همین حدود سیزده چهارده سال کاهش یافته است ، برای مدیریت عواطف و احساسات انسانی اش آموزشی دریافت کرده بود ؟

۳_ آیا قانون جامع و کم‌نقصی وجود دارد که از فرزندان و بالاخص دختران در مقابل خشونت‌های خانگی – از تحقیر گرفته تا کودک‌آزاری ، تجاوز جنسی و قتل – دفاع کند ؟

۴_ آیا رومینا به مراکز مشاوره ، مراجع حقوقی مسئول در زمینه حمایت از حقوق کودکانی که ممکن است در معرض خشونت خانگی قرار گیرند ، دسترسی داشت ؟
آیا او شماره تلفن‌ مراکزی را که می‌توانستند از او در مقابل خشونت خانگی دفاع کنند ، میدانست ؟

۵_ آیا پدر رومینا برای اعمال آن‌چه خیر فرزندش میدانسته – ممانعت از ازدواج با فرد نامناسب – به مراکز مشاوره یا هر مرجع کمک‌کننده دیگری دسترسی داشته است ؟

۶_ آیا جامعه در حال گذار ایران به اندازه کافی درباره پدیده‌های ناشی از تغییرات اجتماعی – از جمله همین بروز زودهنگام احساسات دختران و پسران و ارتباطات جنسی – دانش ، خرد و گفت‌وگو تولید می کند ؟
(همین دیروز در شمال میدان تجریش ، کمی بالاتر از مرکز خرید ارگ ، دختر و پسری در همین سن و سال را دیدم که در تاریکی پیاده‌رو ، عاشقانه یکدیگر را بغل کرده بودند ، پدیده تا این حد عادی شده است.)

۷_ آیا رومینا مدرسه می رفت ؟
آیا نظام آموزش و پرورش ما در قبال بروز چنین مسائلی مسئولیتی دارد ؟
آیا معلمان و مدیران مدرسه مسئولیت داشتند وضعیت روحی او را زیر نظر داشته و نسبت به بروز واقعه‌ای نظیر فرار او با یک پسر حساسیت نشان دهند ؟

۸_ آیا پلیس به ابزارهای قانونی لازم برای بررسی شرایط روحی و روانی اعضای خانواده و ممانعت از بروز خشونت احتمالی مجهز است ؟

۹_ آیا پلیس ، بهزیستی ، قوه قضائیه و .. مجازند آمارهای قتل‌های ناموسی را منتشر نکنند و به گونه‌ای عمل کنند که گویی این چنین وقایعی در کشور رخ نمیدهند ؟

۱۰_آیا کسانی که نقشی در توقیف نُه ساله فیلم «خانه پدری» (با محوریت قتل ناموسی) – فقط به عنوان ابزاری برای طرح مسأله و نمادی از گفت‌وگوی اجتماعی درباره پدیده قتل ناموسی – داشتند و حتی پس از صدور مجوز اکران ، باز هم آن‌را از اکران بازداشتند ، نقش و مسئولیتی در این گونه قتل‌ها دارند ؟
آیا آن‌ها به جز پنهان کردن این رخدادها و پاک دانستن جامعه از این گونه وقایع ، راهبرد و راهکار دیگری هم برای جلوگیری از تکرار این وقایع دارند ؟

۱۱_ آیا این ظرفیت در رسانه صدا و سیما وجود دارد که آزادانه در این ماجرا ورود کند و از همه جوانب حقوقی ، روانی ، خانوادگی ، جامعه‌شناختی و .. به مسأله بپردازد و جامعه را نسبت به چنین رخدادهایی آگاه کند و مبدأ گفت‌وگوی اجتماعی فراگیری درباره این پدیده باشد ؟
آیا صدا و سیما اجازه خواهد داشت ابعاد واقعی این گونه قتل‌ها در ایران را آشکار کند ؟

۱۲_سیاست و جامعه ایران امروز تا چه زمانی می خواهد یا می تواند وضعیت ” سکس ” و ” امر جنسی ” را زیر فرش جارو کرده و چنان با آن روبه‌رو شود که گویی وجود ندارد یا به‌ سامان است ؟
نظریه سیاست بدن و مواجهه با امر جنسی در این کشور که سیاست اجتماعی و فرهنگی بر اساس آن تدوین می‌شود چیست ؟
کجا درباره آن بحث شده و جامعه در جریان آن قرار گرفته است ؟
بنیاد خِرَد جنسی این جامعه چیست و کجا و چگونه این خرد بررسی میشود ؟ سیاست اجتماعی امردجنسی در جامعه ایرانی چگونه وضع میشود ؟

۱۳_ سیاست رسمی حکومت برای حفاظت از کودکان ، زنان و قربانیان خشونت خانگی چیست ؟
آیا سندی بالادستی برای مهار این پدیده وجود دارد ؟

قتل رومینا ریشه‌های اجتماعی ، سیاسی و سیاستی دارد که اگر کاوش نشوند ، دردی درمان نمیشود.
بُهت ، حیرت و گریستن بدون پرسش و پاسخ مطالبه کردن ، بی فایده است

محمد فاضلی

بیشتر بخوانید

محکوم شدن مبارزان ملی آزربایجان به حبس‌ طولانی و اتهام های جدید نسبت به فعالان ملی_مدنی

محکومیت عباس لسانی فعال سرشناس ملی مدنی و شناخته شده از ۸ سال به ۱۵ …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *