خانه / مقاله / فوتبال و سیاست / محمدرضا عبداللهی نخجوانلو

فوتبال و سیاست / محمدرضا عبداللهی نخجوانلو

فوتبــال ورزشــی دســته جمعــی و فعالیتــی جســمی و فیزیکــی اســت کــه ویژگی‌هــای خــاص خــود را دارد. بــا در نظــر گرفتــن عواملــی همچــون ســرمایه گذاری‌هــای هنگفــت، میلیون‌هــا بیننــده تلویزیونــی آن، حضــور پرشــور در اســتادیوم‌ها و … بــه جــرأت می‌تــوان فوتبــال را محبوب‌تریــن ورزش نامیــد، محبوبیتــی کــه آن را از حاشــیه ی زندگــی ملت‌هــا وارد متــن آن کــرده اســت.

ســاخت ورزشــگاه‌ها، درآمــد حاصــل از نقــل و انتقــالات بازیکنــان و مربیــان، پخــش مســابقات و برگــزاری مســابقات بین المللــی مثــل المپیــک و جام‌جهانــی نشــان از کارکــردهــای وســیع فوتبــال در زمینه‌هــای فرهنگــی، اقتصــادی، اجتماعــی و حتــی سیاســی دارد. از ایــن رو ایدئولوژی حاکــم و جنبش‌های متقابــل آن ســعی در اســتفاده بهینــه از کارکردهــای فوتبــال در جهــت بســیج تــوده‌هــا و پیشــبرد اهــداف خــود دارنــد.

شــاید مثــال بــارز آن دو باشــگاه رئــال‌مادریــد و بارســلونا باشــد، حاکمیــت اســپانیا باشــگاه رئــال مادریــد را بــرای تــداوم حکومــت خــود و کاتــالان‌هــا بارسلونا را مجلــل ملــت خــود می‌داننــد کــه ایــن مسئله از قــدرت تاثیرگــذاری فوتبــال نشــأت مــی‌گیــرد.

همــان طــور کــه گفتــه شــد فوتبــال مــی‌توانــد بــه وضــع سیاســی و تحــولات اجتماعــی تاثیــر گذاشــته یاخــود از آن تاثیــر پذیرد، چنانچــه در کشــور بــا روی کار آمــدن رژیــم پهلــوی و ظهــور دولــت مــدرن بــا محوریــت قــوم فــارس ســعی در آسمیلاســیون و یکســان‌ســازی ملــل غیرفــارس و هضــم آنهــا در ســاختار فرهنگی- سیاســی قــوم فــارس شــده، تا بــه موجــب آن یــک زبــان، یــک فرهنــگ و در مجمــوع یــک اندیشــه در کشــور حکــم فرمــا شــود، طــوری‌کــه ایــن تفکــر در ورزش کشــور بــه ویــژه در فوتبــال نیز جلــوه‌گــر می باشد.

از اینرو دردانه‌های پایتخت‌نشین، پرسپولیس و استقلال، همواره از حمایت‌های خاص دولتی، اسپانسرهای قوی، بازیکنان و مربیان گران قیمت، امتیاز پخش مستقیم از صدا و سیمای ملی و … برای جهت‌دهی توده مردم بهره مند بوده اند.

اما تیراختور با حضور در سطح اول لیگ برتر فوتبال نه تنها معادلات سیاست‌مداران یکسان‌سازی را برهم زد، بلکه صدای آزادی خواهی میلیون‌ها انسان در کشور شد.

تیم تیراختور که تا صعود مجدد به لیگ در سال ١٣٨٨ بیشتر جنبه ورزشی_فوتبالی داشت، بعد از صعود علاوه بر شکستن ساختار دوقطبی موجود در فوتبال کشور به یک تیم فراتر از فوتبال و بخشی از هویت تورکها تبدیل گشت.

طبیعی است این رفتار تیراختور بر مذاق برخی‌ها خوش نخواهد آمد و در تشویش و تخریب وجهه مردمی این تیم محبوب از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند. ناکامی‌های متداوم تیراختور در آستانه قهرمانی، تبلیغات گسترده علیه تیراختور، ناداوری‌ها و جریمه‌های سنگین، برخوردهای زننده علیه هواداران تیراختور در ورزشگاه‌ها و … گواه تبعیض‌های مختلف علیه تیم محبوب آذربایجان است.

امروز ٢۵ اردیبهشت ماه سالگرد بازی تاریخی تیراختور- نفت یا همان جمعه سیاه است. روزی که با گذاشتن حسرت قهرمانی بر دل میلیون‌ها هوادار تیراختوری همراه بود، اما با وجود اتفاق‌های عجیب غریب، آن روز در برملا کردن ظلم و تبعیض علیه تیراختور نقش بسزایی داشت.

نکته جالب توجه این است که با وجود همه این رخ‌دادها هستند کسانی که ناکامی‌های تیراختور را در مستطیل سبز و شعارهای هوادارنش جست‌ و جو می‌کنند. به گمان آنها شعارهای تدریس به زبان‌ تورکی و اجرای اصل‌های ١۵، ١٩، ٢٧، ۴٨ و … ساختار شکنانه بوده و نباید در ورزشگاه سر داده شود. حال آن که با توجه به اهمیت ورزش فوتبال در دنیای امروز احمقانه به نظر می‌رسد رفتار و واکنش‌های سیاست‌زده از هواداران انتظار داشته باشیم، سیاستی که از نان شب کارگر گرفته تا مسائل مختلف همه ی قشرهای ملت را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

 

 

بیشتر بخوانید

آشنایی با مفاهیم علم سیاست ؛ ‌‌پوپولیسم (عوام‌گرایی) چیست؟

پوپولیسم نوعی فلسفه سیاسی است که خیلی از مکاتب سیاسی، از راست تا چپ تعریفی …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *