خانه / حقوق بشر / محاصره‌ی مجازی / ایواز طاها

محاصره‌ی مجازی / ایواز طاها

۱. قطعی کامل اینترنت غیردموکراتیک‌ترین اقدامی است که یک حکومت می‌تواند علیه ملت خود انجام دهد. این عمل علاوه بر ترس البته نشانه‌ی عقب‌ماندگی خوفناک هم هست. کشوری که اقتصادش طی هفت روز بتواند عدم ارتباط با دنیا را تاب آورد، به اندازه‌ی کافی سنتی، رانتی، منزوی و ناکارآمد است.

۲. مسدودکردن کامل راه‌های دسترسی به اینترنت از یک‌سو تجربه‌ای بود برای حکومت که چطور می‌تواند در مواقع دلخواه محاصره‌ی کامل مجازی به اجرا بگذارد و از سوی دیگر هشداری برای مردم جهت جستجوی راه‌های جدید شکستن این محاصره. و این خود شروع دور جدیدی از تقابل دولت و ملت خواهد بود. عملی پرهزینه، اضطراب‌آور، حامل حس کینه، استیصال و تفرقه که در مسئله‌ی ممنوعیت بی‌هوده‌ و نابخردانه‌ی ویدیو، ماهواره و تلگرام آزمایش شده است. در ماجرای تلگرام که در نوع خود یکی از تلخ‌ترین طنزهای قرن بیست‌ویک بود، حکومت اراده‌ی ۴۵ میلیون شهروند خود برای استفاده از یک پیام‌رسان کوچک را ناکامانه زیرپا گذاشت.

۳. محاصره‌ی مجازی اخیر معنای اینترنت ملی را عینی و درونی کرد. معلوم شد که اینترنت ملی چیزی مثل اختراع دوباره‌ی کفش با پول مردم است. برای عقب‌ماندگی کشور کافی است که مردمان آن منبعی جز سایت‌‌های فقیر داخلی برای کسب‌ آگاهی نداشته باشند؛ رسانه‌هایی اغلب ایدئولوژیک و رانت‌خوار که در خدمت زور و ثروت‌اند؛ تریبون‌هایی که آینه‌ی انعکاس خوف و منفعت شیفتگانِ قدرت‌اند، نه حامل امید و خواست  و سعادت مردمانِ محذوف.  حوادث اخیر نشان داد که غرض از ایجاد اینترنت ملی تسهیل ارتباط بین مردمان نیست، قطع کامل ارتباط مجازی در مواقع لازم است.

بیشتر بخوانید

 علی ابراهیمی ؛ صدور قرار یک میلیارد و پانصد میلیون ریالی برای آزادی موقت فعال ملی آزربایجانی!

اؤیرنجى : علی ابراهیمی فعال ملی آزربایجانی که در تاریخ ۲۸ آبان در جریان اعتراضات …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *