سه شنبه - ۳۰ مرداد ۱۳۹۷
خانه / مقاله / چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!

چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!

اعتراض و اعتصاب سراسری کامیون داران که توانسته بود در مسیر حمل و نقل جاده ای کشور اختلال جدی ایجاد کند موافقت دولت با افزایش کرایه ها را به دنبال آورد! در نقطه مقابل اما معلمان به رغم گذشت حدود دو دهه از طرح مطالبات جدی خود در جامعه و به رغم پرداخت هزینه های سنگین توسط پیشاهنگان و فعالان تشکل های صنفی هنوز نتوانسته اند به پیروزی شایسته ای دست یابند! همین امر موجب فراگیر شدن کنایه هایی در شبکه های اجتماعی شده است که معلمان را به درس آموزی از رانندگان فرا می خوانند! واقعا تفاوت در کجاست؟ و اینکه چرا رانندگان توانستند ولی معلمان خیر؟!

اعتصابات معلمان در کشوری می تواند به موفقیت بینجامد که آموزش و پرورش در اولویت سیاستگذاری کلان آن قرار داشته باشد! در کشوری که آسان ترین راه برای کاهش آلودگی هوا در کلان شهرها عبارت از تعطیلی فله ای مدارس است چگونه می توان از مهم بودن آموزش و پرورش سخن گفت؟! پرواضح است زمانی که معلمان صرفا بخشی از نیروی انتظامی برای نگهداشتن دانش آموزان در کلاس های درس تلقی می شوند جایگزینی آنها با نیروهای سازمانی دیگر در روزهای اعتصاب چندان دشوار به نظر نمی رسد! متاسفانه آموزش و پرورش امروزه به بنگاه جمع آوری رای برای جناح های سیاسی تبدیل شده و فرسنگ ها از کارکرد واقعی خود فاصله گرفته است!

 اعتصاب رانندگان موفق بود چون این قشر چیزی برای از دست دادن ندارند و برای بقاء مبارزه می کنند! این را مقایسه کنید با معلمانی که از فیلترهای مختلف عبور کرده و محافظه کاری را در عمل آموخته اند! از سوی دیگر معلمان به دلیل فرهیختگی، برای شرکت در تجمعات همواره چون و چرا می کنند! محاسبه فایده-هزینه و قاعده “سواری مجانی” باعث می شود که همیشه اقلیتی موافق و اکثریتی مخالف باشند! همچنین معلمان دودهه تلاش نافرجام و پرداخت هزینه های سنگین را در کارنامه خود دارند. همین تجربه تلخ می تواند نوعی اینرسی و بازدارندگی در تداوم فعالیت های صنفی آنها ایجاد کرده و از شدت یافتن اعتراضات شان بکاهد!

 از سوی دیگر معلمان جزء گروه های مرجعی هستند که پیشاهنگی آنها در جامعه می تواند پیامدهای جدی برای عرصه سیاسی کشور به دنبال داشته باشد! تحرکات صنفی موفقیت آمیز فرهنگیان آنها را به سرعت به نقطه اتصالتمامی فعالان صنفی در میان اقشار مختلف تبدیل میکند!معلمان نقشی جدی و الهام بخش در دوران پیروزی انقلاب۵۷ داشتند! پرواضح است که اوج گرفتن جایگاه این قشردرجامعه می تواند نگرانی هایی جدی در میان برخی از
اصحاب قدرت در هر زمانی ایجاد کند! بنابراین” اقتصاد قدرت” ایجاب می کند که برخی مشغولیت های کاذب آنها را
از مسیر تحقق اهداف اصلی خود باز دارد!

 نکته پایانی: با تغییر پارادایم اعتراضات فرهنگیان از ” معیشت محوری” به” کیفیت محوری” باید انتظار داشت که شیوه این اعتراضات نیز از کیفیت و غنای بیشتری برخوردار شود! واقعیت این است که محوریت یافتن آموزش و پرورش در نگاه و سیاستگذاری های کلان کشور پیش از هر چیز منوط به تبدیل شدن این مساله به گفتمان غالب جامعه می باشد! تولید محتوا و آکنده کردن فضای حقیقی و مجازی از دغدغه های فرهنگی می تواند مکمل تحرکات صنفی رایج باشد!

بیشتر بخوانید

آدلیم علی تبریزلی نین تانیتیمی / سعید موغانلی

آذربایجانین چاغداش یازیچی، تنقیدچی و شاعیرلریندن بیری ساییلان «علی تبریزلی، حسین آغااوغلو» ۱۳۰۸-جی ایلین تیر …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *